چهارصد و بیست و پنج
کاش در زندگی بعدیم این خانومه که تو لوگوی استارباکسه باشم. خلاصه اینی که هستم نباشم. نه که بد باشما؛ ولی خب لوگوی استارباکس هیچوقت تو زندگیش برای کرونا و دوری و تنهایی و زارت و زورت و فالان و بیسار غصه نخورده. در ضمن دلش نخواسته هم آدم باشه.چیه آدمیزاد همش یه چیزیشه. یا گشنشه یا غصه میخوره یا یه مرگیشه. استارباکس خوبه. هم قهوه اس هم خوراکیه هم خوشمزه اس هم دلبرانه اس. میخوام استارباکس باشم اصلا.
+ نوشته شده در یکشنبه نهم آبان ۱۴۰۰ ساعت 10:2 توسط Sahra
|
تلاش های موفق و ناموفق و کج و معوج در جهت نوشتن. بنده زبانها، کلمات، آهنگها. در آرزوی باریستا شدن. کوییر. مرید آقام رورونوا زورو، اگر نیستم دارم وانپیس میبینم.