شش‌صد

حال و حوصله حموم رفتن و غذا پختن و زندگی کردن و درس خوندن و جایی رفتن ندارم. کاش فقط می‌تونستم وان‌پیس ببینم و ناکامای لوفی باشم.

پانصد و نود و نه

شرمنده، من نمت همه هندونه‌هارو باهم بردارم و وفت کافی برای دونه دونه بردن‌شون هم ندارم. یعنی چی همزمان هم درسای ایتالیایی دانشگاه رو بخونم هم انگلیسی‌مو تقویت کنم هم برم سراغ آلمانی و هم به جای آهنگ‌های خز و خیل‌م پادکست به زبان‌های ذکر شده گوش بدم و تازه، خیلی وقته هیچ مدیای ترکی‌ای ندیدم؟ اهوووووووو! تازه باید کتاب هم بخونم، دوست دارم فیلم و سریال هم ببینم! هیچی به هیچی.